Widmo krąży po Europie – widmo Pharoaha Sandersa. Wszystkie potęgi nowego jazzu połączyły się w świętym przymierzu, by czerpać z tego widma.

Tytułowa ósemka to ośmioosobowy skład, osiem kompozycji na trackliście i symboliczna nieskończoność muzycznego dialogu, jaki Jakob Bro od dwóch dekad prowadzi z duchem swojego mentora – Paula Motiana.

Zamiast bezpiecznych ścian studia – bezdroża, dachy wieżowców, opustoszałe zaułki i bezkresne pustynie wszystkich kontynentów. Zamiast sceny w klubie i rzędów kiwających ze znawstwem głowami fanów jazzu – prości tubylcy, zaciekawieni przechodnie, wałęsające się psy, koty, a na pustkowiach pewnie i skorpiony. Francuzi z EYM Trio postanowili wywrócić sceniczny porządek do góry nogami i wreszcie oddają w nasze ręce kompletny zapis tej niezwykłej odysei: „Nomad Sessions”.

Owens na albumie Kind of Grunge dokonał rzeczy pozornie beznadziejnej: wziął na warsztat uświęcone hymny pokolenia X i przefiltrował je przez akustyczny, akustyczno-wibrafonowy jazz.

Wspaniała jest okładka tej płyty – ile w niej tropów, ile zaklętych, wielopoziomowych interpretacji! Zamiast narodowego patosu, godła czy pomnika dostajemy ascetyczny, zamglony kadr: drewniany falochron, szereg wbitych w piasek pali przecinających brzeg i znikających gdzieś w zamglonej toni Bałtyku.

To próba wydobycia ze słuchacza i uzewnętrznienia w nim tego, co nierozproszone, niechaotyczne, spokojne i piękne.

Jedna z najdziwniejszych, najbardziej szalonych i popieprzonych płyt w historii muzyki.

Oto płyta Matsa i Kimmo. Oni nie lecą w kulki, choć ich płyta nosi tytuł "Dwie kulki wystarczą". Obaj, w duecie, rozwalili mój jazzowy światopogląd antyakordeonowy. Wykopali go w kosmos z siłą tysiąca słońc. Chodzę więc i odszczekuję wszystko co złe powiedziałem na temat akordeonu. Hau , hau, hau.

Jak Mazzol Jerzy wraz Szymonem Burnosem i Lilianą Zieniawą zlewarowali kantowski imperatyw, zagrali Spinozie na nosie i rezebrali publicznie do naga czterech młodzianków w miejscowości Orla Tylna Dziura.

Stało się coś, co przez ponad dwie dekady wydawało się niemożliwe – Festiwal Jazz w Ruinach po raz pierwszy w swojej 22-letniej historii wychodzi poza granice Gliwic! Podczas nadchodzącej edycji na festiwalowych scenach wystąpią m.in. Tingvall Trio, Michał Barański, Grzech Piotrowski, Adam Jarzmik Quintet, Unleashed Cooperation, Wojciech Jachna Squad, Grzegorz Masłowski Quintet oraz dyrektor muzyczny wydarzenia, Piotr Schmidt. Przez pierwsze piętnaście edycji (2004–2018) serc

TO JEST MÓJ TEKST NA BLOGU Nr 200. WIELKIE DZIĘKI ZE MNIE CZYTACIE. I wiecie co? Naprawdę cieszę się jak diabli, że jubileuszowym tekście piszę o płycie Rafała Dubickiego. Ci, którzy szydzą ze smooth jazzu, bezmyślnie wyrzucają do kosza płyty takich gigantów jak Freddie Hubbard, Wes Montgomery czy Stanley Turrentine. Zapominają, że to właśnie w katalogu kultowego, trójliterowego CTI Records – amerykańskiej potęgi lat 70. i 80. – wykuwało się szlachetne brzmienie, z którego te

Tradycja i nowoczesność. Historia i przyszłość. Bo Confusion Project to grupa, która zawsze poszukuje i zaskakuje. Dbają o to, aby każda kolejna płyta przynosiła coś zupełnie nowego, świeżego i innego.

Ta edycja festiwalu zapowiada się świetnie., z prawdziwą, bezkompromisową petardą tegorocznej edycji jest czterodniowe międzynarodowe uderzenie w ramach INTL Jazz Platform (20–23 lipca).

Jazz kryminał. Oto dzieło

Mam dla was trzy mroźne płyty na gorące dni. Terje Isungset to artysta, który jak nikt inny nadaje się na dzisiejsze, mordercze upały. Podczas gdy my topimy się w czterdziestostopniowym upale, on od ćwierć wieku tworzy muzykę z lodu. I to dosłownie – rzeźbi instrumenty z zamrożonych jezior i lodowców, grając koncerty, które potrafią fizycznie stopnieć na scenie. Co najlepsze, w tym arktycznym szaleństwie ma swój potężny udział nasz człowiek, Grzech Piotrowski.

Jeśli na hasło „muzyka klasyczna” zaczynacie się nerwowo kręcić, chcecie czmychać, a Wasze uszy nie są przyzwyczajone do tej estetyki, błagam: zatrzymajcie się, nie uciekajcie w popłochu. Wręcz przeciwnie! Oto ratunek!Ta płyta pozwoli ów dystans do klasyki skrócić maksymalnie. Jej premiera już 3 lipca. Mamy przed sobą materiał wyjątkowy, wprawdzie niezwykle wyrafinowany, ale – i to trzeba mocno podkreślić – nie ma tu mowy o nudzie, czy popisach technicznych bez emocjonalnego

„Na co czekasz, otwórz to pudełko, puść na pełny regulator i szalej, szalej bez końca” – mówią te oczy. Te czarne, komiksowe ślepia wyrysowane na hipnotyzującym, wściekle czerwonym tle dosłownie wbijają się w człowieka. Świdrują wzrokiem, prowokują. To jedna z najlepszych okładek płyt ever, jakie kiedykolwiek widziałem. I aż chce się wcisnąć start. Szanowni Państwo, przed Wami płyta, która zamiast grzecznie pukać do drzwi, wyważa je razem z futryną – album "Trickster Music" w

Chicagowska trębaczka, kompozytorka i edukatorka Emily Kuhn powraca z nowym albumem swojego kwintetu. Krążek „Feathered Things” ukaże się 24 lipca 2026 roku nakładem Desafío Candente Records. Dmuchania w trąbkę uczyła się od nie byle kogo, bo podglądała mistrzów formatu Eddiego Hendersona czy Seana Jonesa.

The Vampires grają ze sobą od 20 lat, ale umykają kwiatom, benefisom, uściskom dłoni, buźkom, apanażom i „projekcikom”. Zamiast tego wypuszczają po prostu bardzo melodyjną płytę, pełną świetnie ustrukturyzowanych utworów.

Te dwa albumy przeglądają się w sobie jak w lustrze. Gdyby połączyć te składy, gitary Muruagi i Halvorson nie walczyłyby ze sobą – stworzyłyby awangardowy organizm generujący soniczne wyładowania. Trąbka Akinmusire i saksofon Nebbii pisałyby linie pełne nieustraszonej, dojrzałej oryginalności, a fińska sekcja rytmiczna dawałaby im wszystkim organiczny, pulsacyjny grunt pod nogami.