SZYBKA

 

Projekt zrodził się z pytania, które Stephen Byth zadał kiedyś Wayne’owi Shorterowi podczas warsztatów: jak za pomocą muzyki można przekształcić truciznę w lekarstwo? Odpowiedź mistrza była bezwzględnie zwięzła i celna: „Trucizna jest lekarstwem”. Byth potraktował tę myśl dosłownie — stała się ona kręgosłupem i naczelną zasadą albumu Growth in Stasis.

Dziewczyna, która w poszukiwaniu własnego miejsca na ziemi naprawiała cudze buty i uciekała z nowojorskiego mieszkania pełnego pluskiew, doskonale wie, jak to jest czuć się nic nieznaczącym pyłkiem wobec potęgi świata. Chciałem wam szczerze zarekomendować jej dwie płyty. Druga z nich "Mountains" ukazała sie na dniach. Na Mountains ten wspomniany wyżej pierwotny lęk i zachwyt zamienia w muzyczną deklarację

Leżę na wznak, słucham tej pięknej melodyjnej płyty. Dla mnie to jest właśnie jest w niej najbardziej uderzające: pod tą niespieszną, niemal przezroczystą liryką kryją się wszakoż trzy potężne tąpnięcia biograficzne, które potrzebują wywołania, kontekstu. Kiedy słucha się Pont de Vie, słychać ten rzadki rodzaj porozumienia: nikt tu się nie ściga, nikt nie gra pod publiczkę. To muzyka ludzi, którzy dotarli do punktu, w którym technika staje się przezroczysta, a zostaje sama na

Pamiętacie kim byliście w 2001 roku? Świat pędził na złamanie karku, jakby chciał nadrobić strach przed pluskwą milenijną, która ostatecznie okazała się wydmuszką i pierwszą globalną dmuchaną medialną lalką informacyjną. W niedzielne popołudnia cała Polska zamierała przed telewizorami, zaklinając skoki Adama Małysza na mistrzostwach świata w Lahti i na Turnieju Czterech Skoczni. Wieczorami z wypiekami na twarzy podglądaliśmy Frytkę w TVN pierwszego „Big Brothera”, zastanawiaj

Ten album zadowoli wszystkich, którzy w muzyce szukają pierwiastka duchowego, spokoju i oddechu od zabieganej codzienności.

Rzut oka na okładkę i... zaraz, zaraz, coś tu nie gra! Przed nami zamulona Tamiza, w tle kawał starej cegły, rdzawe barki i potężna kopuła Katedry św. Pawła – kto był w Londynie, rozpozna to miejsce bez pudła. A na pierwszym planie? Czysty Monty Python. Facet w eleganckim garniaku stoi po kolana w mętnej wodzie i z kamienną twarzą poprawia krawat. Ani kroku w tył, pełen fason. Skoro na okładce coś nie gra, to może zagra na płycie? Włączam On Fools and Clowns. Królu Polski naj

Błagam, tylko nie mówcie: „O rany, kolejna płyta z coverami popowych hitów, pewnie plumki do windy albo do prosecco”. Zanim jednak zdążycie ziewnąć, Amanda Gardier wparuje Wam do salonu z buta i rozpocznie bezwzględną dekonstrukcję. Bo - drodzy - wziąć na dżezzowy warsztat Björk – szaloną, islandzką szamankę, której wokal kruszyć lód – to jak wejść do klatki z wygłodniałym tygrysem, mając do obrony widelec. Łatwo zginąć szybko i w niełasce tłumu. Ale Amanda z mężem to muzycz

Proszę zająć miejsca, zapiąć pasy i wygodnie ułożyć się w fotelach. Jeśli macie za sobą koszmarnie długi dzień gaszenia pożarów i ciężkich spotkań, albo bolą was gnaty od noszenia cieżarów i siedzenia przy kasie to jest właśnie czas dla was. Klasyczna, niezawodna W203 cicho mruczy pod maską, zostawiając za oknami cały ten miejski zgiełk, a my wyruszamy w muzyczną trasę po mapie, którą przygotował nam Janek Gwizdala. Naszym dzisiejszym soundtrackiem jest Quiet Places. To najno