Owacje na stojąco dla Ewy Bem, świetny występ Hanny Banaszak, ale moje serce skradły: recital Ruth Wilhelmine Meyer, czyściutkie, przydymione, aksamitne partie Grzecha Piotrowskiego i skromny, a zarazem wielki wkład Piotra Schmidta. Katowicka sala NOSPR 27 września tętniła jazzem.

Dwie świetne płyty. Tak świetne, że w istocie szkoda czasu na długie rekomendacje. Ale kilka słów warto wystukać. Zwłaszcza, że choć nic...